Kalp Yangını 3

’’Ben sana dokunamadan , dokunmaya kıyamadan seni şimdi toprak kucaklıyor . Canımı en çokta bu yakıyor anne ! Bazen bana deli diyorlar anne sırf seni istiyorum diye . Oysaki insan hiç sevgilisini beklemekle deli olur mu ? Hele ki sevgilisi seninki gibi kanatsız bir melekse ...
          Sevgim tek taraflı değil dimi ? Göster  bana sevgini . Sadece gel . Gel sadece , vazgeçtim her şeyden , dokunmaktan bile vazgeçtim  sen sadece gel . Yeter bana yetmese de . Çağırayım bütün deli  diyenleri  sen sadece  burnumu  buram buram dolduran  hatta üstüme sinen  o gül kokunla gel anne ! 
         Bazı şeyler zamansız olur derler  . Senin  gelişin  benim için  hiçbir zaman  zamansız  olmaz . Çünkü hep  seni  bekliyorum  ve de hep bekleyeceğim  . Yanaklarım  ıslak olacak geldiğinde  ne zaman gelirsen gel ıslak . Çünkü her gün senin için ağlıyorum ben  ve hepte ağlayacağım . 
         Ben bir yaprağım anne ! Sen de benim rüzgarım . Sen beni nereye götürürsen  , nereye  savurursan  oraya  savrulurum . Hiç itiraz etmem . Yeter  ki sen savur  . Gölgeler , hayaller , sahtelerin değil sadece ve sadece sen !
          Benim hiç doğmayan güneşimsin sen anne . Sensiz her yer karanlık  . Her yer de siyah var , kuytu köşeler diye bir şey yok  her yer kapkara .Ve sen geldiğinde her yer aydınlanacak  . Artık umuda gerek kalmayacak kalbimde  . Çünkü oraya bir tek sen sığacaksın . Diğer her şey lüzumsuz yer kalbimde .’’
          
Deli …Evet deli …Böyle söylemişti o çok sevdiği arkadaşı Aslı . Oysa o sadece  ’’Annem beni görüyor ben biliyorum’’ demişti . O da bunu bütün sınıfa  duyurup alay etmişti onunla ve deli demişti . ’’O seni göremez.’’ demişti . O sanki ne biliyordu birini görmeden dokunduğunu hissedebilmek ama ona dokunamamak nedir ne bilirdi ki o . ­O annesinin gül koktuğunu hiç fark edebilmiş miydi acaba ? Hayır elbette , o ne bilirdi ki .Ama o meleğinin o gül kokusunu bir ömür boyu bekleyecekti .