Hiçliðin çemberinde kim varsa,

Hadi, teker teker girsin sýraya.

Ýnsanlýktan nasibini almayan

Vurdum uymaz, burnu kaf daðýnda.

Yeter ki iliþmeyin

Ve bakýn o aksinizi yansýtan buðulu aynaya.

Önce derin bir nefes alýn

Atýn tüm yanýlgýlarýnýzý.

Sus pus, kemale ermiþ

Kendini bir tek

O’nun yoluna adamýþ bir derviþmiþçesine.

Görmezden gelinen

Bir garip kul deðil miyim nihayetinde,

Sizin gözünüzde, herkesin indinde.

Çok görmeyin mutluluðu

Yetinmeyi bilen bir gönül benimki;

Ne varsa sunulan

Baþým gözüm üstüne.

Ya kaybettiklerim;

Umurumda mý sanki.

Ne isyan eder dilim

Ne de hak bulurum kendimde.

Günahýyla sevabýyla,

Özlemiyle, sevdasýyla

Yeri geldi mi, kalabalýðýn içindeki yalnýzlýðýyla

Aklým almasa da zaman zaman

Bilirim ki; kabullenmektir tek çare.

Vakit dar, görmez misiniz

Nihayet bir adým ötede.

Bilmez misiniz;

Yol yakýnken dönmez misiniz.

Ya, o taþ kalpleriniz

Söylesenize,

Hiç mi sevmediniz…