Hiç mi Sevmediniz

Hiçliğin çemberinde kim varsa,

Hadi, teker teker girsin sıraya.

İnsanlıktan nasibini almayan

Vurdum uymaz, burnu kaf dağında.

Yeter ki ilişmeyin

Ve bakın o aksinizi yansıtan buğulu aynaya.

Önce derin bir nefes alın

Atın tüm yanılgılarınızı.

Sus pus, kemale ermiş

Kendini bir tek

O’nun yoluna adamış bir dervişmişçesine.

Görmezden gelinen

Bir garip kul değil miyim nihayetinde,

Sizin gözünüzde, herkesin indinde.

Çok görmeyin mutluluğu

Yetinmeyi bilen bir gönül benimki;

Ne varsa sunulan

Başım gözüm üstüne.

Ya kaybettiklerim;

Umurumda mı sanki.

Ne isyan eder dilim

Ne de hak bulurum kendimde.

Günahıyla sevabıyla,

Özlemiyle, sevdasıyla

Yeri geldi mi, kalabalığın içindeki yalnızlığıyla

Aklım almasa da zaman zaman

Bilirim ki; kabullenmektir tek çare.

Vakit dar, görmez misiniz

Nihayet bir adım ötede.

Bilmez misiniz;

Yol yakınken dönmez misiniz.

Ya, o taş kalpleriniz

Söylesenize,

Hiç mi sevmediniz…