Ak ve kara

Hiç bilmezdim karanýn yara olduðunu

Hiç de görmezdim,

Akýn karaya bulaþtýðýný.

Asalet, metanet

Karanýn rengi

Sefalet ve rezalet

Alným ak diyenlerin yüreði.

Sustum yine

Susmadýk mý sayýsýz kere…

Ne yürek dayanýr

Ne de mecali kalýr mazlumun

Suretleri deðil mi yalan

Ya kelimeleri

Ýnsaným diye ortalýkta gezinenlerin…

Aðlasam da

Ya duyduklarým

Yansam da

Farkýndayým þen kahkahalarýn.

Ýnsaným insan

Yalan mý söyle tüm bu yaþanan.

Biri aðlarken

Mümkün mü sefa sürmek

Yürek yanarken

Fazla söze ne hacet.

Üç günlük dünya

Bugün bana, yarýn sana.

Sanma ki sonsuz ömür denen

Sanma ki görmüyor Yaradan.

Belirsiz eþkâller

Silik, kifayetsiz gölgeler

Vicdan nasýl dayanýr

Hýçkýrýrken mazlum yetimler.

Ne ana ne bacý

Ne çoluk çocuk ne de yavuklu

Sus bir kez, nolur

Görmez misin bu emsalsiz acýyý.

Bitti oyun, kapandý perde

Ne günahý vardý, söyle

Gitti çoktan giden.

Ne dönüþü var

Ne de kaçýþý bu yolun

Ne yalan ne gerçek

Elbet verilecek hüküm.

Öylesine yalnýz,

Öylesine bahtsýz

Hiç mi olmazsýn rahatsýz.

Yazýk çok yazýk,

Utanýyorum inanýlmaz

Sefil benliðim en az senin kadar.

Günahýn da ötesinde

Kötülüðün zirvesinde

Dirayetsiz onca insan

Kömür karasý kadar var mý

Yürek daðlayan.