Bir Vardı Bir Yoktu

Soğuktu, çok soğuk hem de

Bir vardı bir yoktu acı

Öylesine derin ve ıssız

Son demleriydi adamın

Ve içinde tarifsiz bir sızı.

Bir vardı bir yoktu acı…

Delikti cebi

Kapkara üstü başı

Ya pür-i pak alnı,

Hissetti en derinden

Belli ki gelmişti sırası,

El verdi, umut verdi

Can dostlarına.

Ne sırasıydı gamın

Ne de vaktiydi sızlanmanın

Belliydi işte;

Sonun başlangıcı,

Bir ömür kadar uzun

Ya da göz açıp kapayana

Kadar geçen zaman…

Son birkaç kelime karaladı avucuna

Son bir veda

Son bir hatıra evladına,

Mecalsiz ve kifayetsiz

Ölüm beklemez

Haydi, dedi

Savayım sıramı

Belli ki,

Rabbim özledi beni.

Son bir nefes

Son bir dua,

Bir vardı bir yoktu acı

Ruhu öylesine hafif

Öylesine hafif bir sancı

Ya, dipsiz karanlık

Kara, kapkara bir delik

Hep de öyle olmadı mı…