Ey Dünya

Ey dünya !

Kandırma tek varisin olmakla

Yutacaksın nasılsa bir lokmada

Kimdi kalan hani

Karun 'dan Süleyman 'a fani

Geçerken zamanın içinden bir iz

Belli belirsiz isimsiz

 Denizlerin safir olsa

Ormanların zümrüt.

İçimdeki lal parçalandıktan sonra

Küskünüm nefesime

Süzse de bal ağaçlarından

Barınmam ireminde

Afyon ekilmiş yüreklerde

Ne hancıyım yolunda

Ne kulum dergahında

Tünek göğsümdeki umaya

Beyaz laleye umut

Yeter bir avuç toprak

Tutuşan ankanın kanatlarında

Bağışla  gökyüzünü bana