Varmalı Köyüme Anadolu’ma

Sözler çile dolu

Gözler hasret yüklü

Bilinmezliklere bakar

Kaşlar çatık yürekler acı dolu

Kor ateş düşmüş dillere kin dolu

Sırtından vuranlar elleri kan dolu

Ayrılığı yazanların gözlerinde nankörlük

Kalp kıranların yolu bölük bölük ayrılık dolu

Olur, mu böyle hayat

Gidenler gelmiyor yollar bayır yukarı

Erimedi dağların karı

Yok, oldu varım

Yollar kıvrım kıvrım

Yârim gitti gelmez 

Kalmadı mecalim

Yarına çıkar mıyız sağ salim

Hayat nankörlüğe teslim

Aşklar zalim gönüllerde prangalı

Bakışlar yalan alacalı bulacalı

Kalpler param parça ağır yaralı

Gittin bilirim dönmezsin

Gittin bilirim dönmez yoldasın

Uzaklardasın bana bakarsın

Cihan konuşacak dil bulmaz

Diller lal olmuş konuşmaz

Yollar yolcusunu bekler merhamet dolu gelmez

Dağlara kar yerine hasret yağmış erimez

Menekşeler ağlar güller gülmez

Bülbüller viran olmuş bağlarda ötmez

Gönül sazın telleri kırık notaları çalmaz

Sözler çile dolu

Gözler hasret yüklü

Bilinmezliklere bakar

Kaşlar çatık yürekler acı dolu

Kor ateş düşmüş dillere kin dolu

Sırtından vuranlar elleri kan dolu

Varmalı köyüme Anadolu’ma

Hemen varmalı bu Cuma

Sökmeli asfalt yollarını

Çamur içinde yürümeli

Kesmeli elektriği

Gaz lambasında oturmalı

Atmalı çöpe televizyonu

Yalnızlığa uzana yolun yolcusunu def etmeli

Akşam karanlıkta yine muhabbet etmeli

Gaz lambasının titrek ışığında

Baş başa gönül gönle

Mehmet Aluç