Sessizliğimde Yaşarım

Muazzam bir rabıta

Peyderpey düştüm yola

Biraz geçtim kendimden

Kümülâtif bir sevda

Yürekten nükseden,

Tarifsiz bir sancı

Yoksunluktur tek sebebi.

Neye tekabül ettiyse şu gönül

Kimden derman dilediyse

Bitimsiz bir hayal kırıklığı.

Derdi veren Yaratan

O’nda saklı değil midir dermanı…

Usul usul tüter düşler

Kıt kanaat değil midir sevgiler

Sızan yüreklerde,

Dünü yarına taşıyan

Ne varsa ana anlam katan.

Zaman zaman sıkılgan

Derken o tarifsiz sıkıntı yürek burkan

Debelenmekten ölesiye yorgun

Sorular bir bir dizilmiş önüme

Cevabı ne mümkün.

Sona erer belki de çığlığı hasretin

Kavuşur güne o kara gece

Unuturum zaman zaman

Bildiğim ne varsa…

Bilirim kendimi kendimce

Süzülür yaşlar kifayetsizce

Ne varsa yaşanmamış şu âlemde

Bedeldir yalnızlığa bile bile.

Rahmeti ömrün yağar damla damla

Sesi sessizliğin yakar pare pare

Bir kez de değil üstelik

Ölmek günden güne

Yaşarım metruk düşlerin gölgesinde.

Şükretmeli ömür boyu

Yol yordam bilmesek de ezelden beri

Sadece dualardır kendini bulduran.

Sessizliğimde yaşarım

Sadece O’dur içimde çağlayan.