Uzağında

Gündönümünün nihai döngüsü

Seyri hoş yaşanan anın,

Seyrelmiş ışıkların buruk neşesi

Gördüğüm şu eşsiz ışık huzmesi

Bitik kimliklerin eş güdümlü menkıbesi.

Benzemek adına belki,

Belki de aşk tadında

Derviş ruhlu onca âşık

Kavuşamamamın verdiği o eziklik.

Uzağında mümkün mertebe

İnsan olmanın yarattığı o halet-i ruhiye

Kısmi bir ayrılık bedenen

Suskunluğun buruk kifayetsizliğinde

İki ruh birbirinden ayrı düşen

Nedir mühim olan

Hissetmek mi en derinden,

Eşliğinde hasretin

Külfeti ayrı kalmanın

Burkar manen.

Hoş bir nüans ve derken

Yakışmaz mı o endam, o naz

Belki de tutuk biraz

Edebildiğince onca niyaz…

Seyrelmek yaş dönümünde

Nihayete ermek

Bitmek bilmez o mecalsizlikte

Yalın ve içten

Durağan olsa da süre gelen.

Bir bir elemek o şıkları

Mazide kalan tüm o duyguları

Solar çiçekler yaprak yaprak

Koparken dalından susuzluktur can yakan.

Bilmez iken sevgiyi biz faniler

Kurur gider birer birer

Tüm hayaller

Boşluktur elde kalan

Ruhtur her şeye rağmen

Her gün yeniden umutla raks eden.