Ne Çare Ki

Eklentisi hoş bir seyir

Leyla’sı isen o masalın.

Devri âlem mütemadiyen

Bir sevgi bir de özlem.

Yankısız, sanrısız bir düş

Sancılı bir devinim

Eşliğinde elemin.

Kanıksanmış bir çaresizlik bir yandan

Kavuşamamanın verdiği o ikilem

Yakıp yıkan her dem.

Nice düş kırıntısı kalır elde, yürekte

Ne de olsa aşkın tecellisi.

Tek bir kelimedir tesellisi

Buruk bir bakış da olsa mezesi.

Saflığın önde gideni

Yanarken aşkın ateşinde

Kırık birkaç hatıra elde kalan

Olsa olsa yaşanmışlığa dair

Soğuk bir ürperti

Bağrında can bulan.

Gidilmemiş şehirler

Yaşanası, bitimsiz hayaller

Ne kan lekesi ne de namus

Olsa olsa aşkın iz bırakan

Mehtap bile yakar yeri geldiğinde

Güneş de olsa gece kavuşmaz güne

Yoksa yanında

Medet umduğun her ne ise

Yokluğunda.

Sırdaş geceler

Mahrem o düşler

Bir ihtimal daha olsa keşke

Ne çare ki;

Kalp her daim sürgünde.

Tuzağı, cefası can yakan

Gururdur her seferinde

Engel koyan.

Yabana atma aşkı asla

Uğrunda kendinden bile olsan da.

Vakit var gönül,

Az daha bekle

Her yeni gün doğar

Bin bir ümitle.