Gece;
Kapısını
açtığında
İnfial
düşünceler
Sokak
sokak ışıyan gözlerin
Kalbimin
sır kapısına sır
En çokta
sana bu vakitte esir
Ve en
çokta hezeyanlarında
Sadece
seninle yansır
Hüzün;
Her şey
somut bir yanılgı
Güler
görünüp ağlamaklıyken insan
Bağrına
vura vura büyürken isyan
Herkes
hayatından davacı
Yanlış
konuşlanmış tüm meseleler
Hatta
günlerin yeri
Pazartesinin
yerine
Cuma
olmalı sanki
Su
kırmızı kan beyaz olmalı mesela
Hüzün
deyince
Gülebilmeli
en azından
Mavi;
Bir heceyi
donatmak gibidir umut
Tohum
serpmek toprağa
Nadasında
kurtararak
Su
olmadığında bile gözyaşı dökebilmek köklerine
Secdedeki
huzur
Şafaktaki
nur
İnanıyorsan
eğer
Mavi
Sana ışık
Sana yol
Âdem
Efiloğlu