Kardelen Misali

Düştüğü yerde tohumun

Salar kokusu yalnızlığın

Dinmez  sessizliğin

Kulağında titreşir zemheri uğultusu

El yordamı köşe bucak

Tutunacak dal bulsa

Bir kuytu sığınacak

Dağ olsa kumdan yaslanacak

Faydasız

Karanlığın içine çığlık

Kavrulur değse  güneş

Üzerine sert kayanın

Savursa rüzgar her yanı uçurum

Yağsa yağmur kaygan zemin

Fitili düşmüş kandil ne yanar

Ne de söner

Ölmek midir?

Korku

Yaşamak mı?

Aşık ateşe pervane

Döner durur etrafında

Yetişir imdadına kürtün

Sarar bembeyaz örtü

Uyutur besleyerek

Yutar sessizliği

Güneşi düşleyerek

Gelse bahar

Gülümseyecek

Bir tebessüme ömür verecek

Aşksa hayat veren

Isınır yumuşak tatlı şefkatinde karın

Bağdaş kurar yüreğinde bulur can

Her şeye rağmen

Ayaza sevdalıdır kardelen