Her Şey Saklı Gönülde

Kimsesiz bir an iken eşlik eden

Nasıl da mustariptir o âlem

Ki hicap ettiğin oldum olası

Yanık bir türkü

Dudaklarında bir ıslık belli belirsiz

Kifayetsiz o varlığın

Hiçlik ötesi.

Sağdıcım yine hüsran

Sarkacı devinirken düşlerin.

En güzeli sığınmak karanlığa

Uzak tüm kötülüklerden

Ve eşiğinde iken dokunulmazlığın.

İstediği kadar yürek burksa da

Sesi gönül telinin

Sığınmak O’na

Bil ki vardır bir hikmeti.

Pervasızca

Salınırken zaman

Toprağın altı değil mi nihai mekân

Son yudumu içmeden.

Kol kanat geren hiçlik

Varlığını hibe etmeden döngüye

Her yeni yara acıtsa da

Bil ki yok kefenin cebi

Her şey saklı gönülde

Bilmese de kimse…

Ne çok âlem geçmiş iç içe

Bir yanda gerçek dünya

Onca sanı ömrün nezdinde

Tüm gerçekler bir bir hibe edilse de

Olmaz mı bir hikmeti şu hüznün

Her geçen gün tümlenirken

Kayıpların eşliğinde.