Kendimle Hasbihal 2

Ne söylesem alınmadan gülüyor,

Böylesinde kızarmıyor yüz gardaş,

Her sohbeti ortasından bölüyor,

Hiç bilmiyor nerde denir söz gardaş.

Sözüne  utanmaz sinkafı sokar,

Herkesin ismine bir sıfat takar,

Sözcükle beylenir saraylar yıkar,

Kendisine kondurmuyor toz gardaş.

Her mecliste bu tiplerden bulunur,

Hiç hatrı sorulmaz amma alınır,

Âlemin sahibi gibi salınır,

El oğlundan yememiş balyoz gardaş.

Selam versen borçlu çıkar verenler,

Mahcup olur bir sırrını serenler,

Gelin beni az dinleyin erenler,

Böylesini uzak tutun siz gardaş.

Her belada bulunmakta elleri,

Fitne fesat üretmekte dilleri,

Nasıl pilse tükenmiyor pilleri,

Tavan yapmış bunlardaki hız gardaş.

Her konu hakkında vardır bir fikri,

Nasılsa ortamda anılmak zikri ,

Hak hukuk tanımaz bulunmaz şükrü,

Hep versen de yine ona az gardaş.

Spordan, sanattan ve de ilimden,

Kareler koparır her türlü filmden,

Birde kafa tutar korkmaz ölümden,

Şükür demiyor  dili bir kez gardaş.

Âdem Efiloğlu