Esrarına Gölge Düştü Cümlelerin

EL VE DA – SUS

Telefonun ucundaydı nefesi

Adam “Konuş” dedi

Konuş…

Keşke sussaydı…

Konuştu kadın

Sızılı bir yakarışla.

Bütün eylemler jilet kesiği

Bütün sırlar yapışmıştı diline

Dolu dolu ama acı konuştu.

“Taş” dedi adam, taş/tı

Taş olsan dayanamazdı

Kadın taş/tı bentlerinden...

Yıkıldı bentler,

İnfilak etti düşünceler,

Söylendi tüm söylenmedikler,

Esrarına gölge düştü cümlelerin,

Bulanık melodilere belendi sözcükler.

Duymadı adamın sessiz çığlığını kadın,

Adam sus/tu,

Artık sus pustu…

“Elveda”  dedi kadın,

Ayrılığın sesinde seslendi adama,

Yanan yüreğini yokladı elleri

İnfilak eden damarlarına.

Sineye hicran düşerken

Martılar kanat çırptı denize doğru

Konuştu kadın

Duymadı adam

İçinde açılan kratere düştü yüreği

Cehennemden yanardağ içinde patladı

Kendine doğru aktı lavlar

Hoşça kal/dı.

Adam dinledi

Dindi gözlerinde zaman

Ama dindiremedi içine akanları

Ruhunu yakanları

Jilet kesiği sancıları sırtlandı

Sessizce içti zehrini

Gazeteler bir satır bile yazmadı.

Âdem Efiloğlu