Ayrılığımızın İsim Babasısın

Seninle aşkımız iki kekemenin aşkı gibiydi. Kader dememiz gerekirken keder dedik. Aşka gelmek istedikçe b/aşka hayatlarda bulduk birbirimizi. Her şey çok güzel gidiyor demiştin. Her halde o yüzden gittin benden. Ayrılacağımız aklımın ucundan bile geçmezdi. Öyle çocuksu öyle masum sevdim ki seni. Ağzından çıkan her kelimeyi doğru saydım. Doğruluğuna inandığım kelimeler dökülüyordu dudaklarından. Bu yüzden hiçbir zaman öpmedim dudaklarından. Seni helalim saydım gözlerine bakmaya dahi kıyamadım. Sen üşüdüğünde ceketimi verdim sana, yağmur yağdığında saçının bir tek teli dahi ıslanmasın diye şemsiyeyi verdim sana. Oysa sen şimdi kim bilir kiminle ıslanıyorsun yağmur altında. Beni sevmeni değil, seni sevmemi kabul etmeni istemiştim. Oysa sen sevmemekle kalmayıp sevmemi bile çok gördün bana. Aklım almıyordu yaptıklarını. Kendini ne sanıyordun bilmiyorum ama. Ben sen sandıklarım yüzünden hep kaybeden oldum.

Dedim ya işte;

Seninle aşkımız, iki kekemenin aşkı gibiydi. Kader dememiz gerekirken keder dedik. Aşka gelmek istedikçe b/aşka hayatlarda bulduk birbirimizi. Bu ayrılığın isim babası sensin