Senden Uzakta Uçurumlara Düştüm

Takvimsiz sarı yapraklar gibi düştün gönlümde

Şiirler yazamadım o takvim yapraklarına

Senin için

Akıp giden yorgunluğum mani oldu

Ulaşamadım sana

Yazamadım sana

Gülüşlerine yetişemedim

Bakışlarını göremedim

Bende takvimsiz yapraklar gibi düştüm

Sensizliğin uçurumlarına

Ondan sesimi duyamadın

Soğukta kalmış gibi üşüyorum

Sözcüklerim havada uçuşuyor

Yokluğuna bilet kesen hasret

Sensizliğin seansına yönetmen olan yalnızlık

Attı beni senden uzağa

Uyuşuk dudaklarım

Cenneti ve seni özler iken

Yüreğimde akan kan yüreğimi yakar sensiz iken

Küf kokusu sarmış etrafımı

Takvimsiz solan yapraklar gibi düştük

Sen ayrı bir köşeye

Ben senden uzakta uçurumlara

Hasretim sancılarımla sensizliğin doğumunda

Ha doğdu ha doğacak

Zaten sensizim

Doğsa da olur doğmasa da

Bir sokak çatışmasındayım

Ortada kalmış

Ne yana gitsem kurşun

Mutluluğumuz çalınmış iken

Ne yana kaçsam aynısı olacak

Ne bu telaş

Doğrul kalk

Ne olacaksa olsun

Kavganın peşinde yürü

Ya kazan

Ya kaybet

Kaçırdığın hayatın istasyonlarına koş

Kaçan yarınlarını dünü yakala

Yapraklı takvimlere aşkın yaz

Okusun anlasın aşkını

Yaz şiirlerini doldur koynuna

Okusun

Gülsün

Mehmet Aluç