Fatih'in Fethi

Gün, yirmi dokuz mayıs; yıl, bin dört yüz elli üç,

Surlar ile çevrili İstanbul'un fethi güç,

Peygamber müjdesiyle engel aşardı Fatih;

İmanın karşısında düşman dayanmazdı hiç.

Bizans hegemonyası İstanbul'u boğmuştu,

Koca şehir daracık bir mekâna sığmıştı,

Huzur içerisinde nasıl yaşardı Fatih?

Fetih anı gelince beklenen gün doğmuştu.

Tek başına değildi efsanevi komutan,

Manevi önderlerdi O'nu aşkla donatan,

Mananın ocağında önce pişerdi Fatih;

Tarihtir, irfanıyla çağ açanı tanıtan.

Dünyanın gözbebeği kıtalar arası bağ,

Altından kıymetlidir hava, su, düz ile dağ,

Asırlardan beridir yâda düşerdi Fatih;

Kalbimizde yaşıyor dünkü gibi hâlâ sağ.

Bir daha işgaline asla göz yumamayız,

Bütünden hallederiz parçayla yamamayız,

Ayasofya'yı böyle görse şaşardı Fatih;

İslam âlemi için tespihte imameyiz.

Tembelliğin örülmüş bendini yıkacağız,

Bu güzel emanete hep sahip çıkacağız,

Bizimle gurur duyup böyle coşardı Fatih;

Düşmana yol vermeyip boğazı sıkacağız.

MFK