Ne Yazar

Ömür sona doğru giderken terletirken

Güzel ömrüne bir güzellik eklerken

Ecel yerine merhametin kapısında beklerken

Ölüm gelse de bu kula ne yazar

Ölmeden önce merhametle mezarın kazar

Gönülleri sever kimseye etmez nazar

Rahman ve Resule kavuşmayı bekleyen bu kula ölüm vuslat

Tenceresi helal ile lokma pişerken

Komşum açken yatmam diyerken

Her lokmasın fakir ile bölerken

Namaza genç iken başlarken

Hiçbir zaman gönül yıkmaz iken

Ölüm gelse de bu kula ne yazar

Ölmeden önce merhametle mezarın kazar

Gönülleri sever kimseye etmez nazar

Rahman ve Resule kavuşmayı bekleyen bu kula ölüm vuslat

Dünyada Rahmana teslimiyet varmış

İman ile yaşamak ne güzelmiş

Kur’an gül Resul yolunda gitmek şerefmiş

Dünya malına batmak yerine merhametle gezmek enfesmiş

Ahiret yurduna varmadan amel göndermek harikaymış diyene

Ölüm gelse de bu kula ne yazar

Ölmeden önce merhametle mezarın kazar

Gönülleri sever kimseye etmez nazar

Rahman ve Resule kavuşmayı bekleyen bu kula ölüm vuslat

Kul Mehmet’im gezerken kul imana ermiş

Nefis şeytanla gezerken ezilmiş

İman yoluna giderken yanlış yola gitmiş iflas etmiş ise

İmanla Allah yoluna birden girerse

Tövbe ile gözyaşı dökerse

Merhamet ile gezer yaşarsa

Ölüm gelse de bu kula ne yazar

Ölmeden önce merhametle mezarın kazar

Gönülleri sever kimseye etmez nazar

Rahman ve Resule kavuşmayı bekleyen bu kula ölüm vuslat

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)