Yar Bildiğim

Aslında tümlenmedi hayat henüz nazarımda

Daha yolun çok başı,

Neden ya da nasıl olduğu önemli olmasa da

Nefes almaya çalıştığım bir dünyanın tam da kıyısı.

Tepe taklağım çoğu zaman

Devinirken baş aşağı.

Seyrindeyim çoğu şeyin

İçimde tarifsiz bir hüzün.

Ne kavuşmak mümkün

Ne ermek hidayete

Garip bir kulum nihayetinde.

Sarf ettiğim her bir tümce;

Bana dair ya da hayattan pek çok izlek

Gülüyorum çoğu zaman

Belki saflığım

Belki aykırı yanım;

Sancım bitimsiz

Kanarken mecalsiz benliğim.

Sayısız teferruat iştigal ettiğim

Pek çok kural

Ve her daim nöbetteyim

İstiflerken hüsranları

Yana yakıla.

Hükmederken insan

Keşke biri gelse de sorsa

Var mıdır bu derdinin dermanı.

Yine de saklı içimde o emsalsiz ihsan

Yar bildiğim sadece yüce Yaradan.

Sıradan bir günün

Sıra dışı imgeleri

Sıra dışı bir ömrün

Neyse namzedi emsal bildiğim.

Bitimsiz şu devinim

Çaresizim ve hükmederken devran

Susmak en güzeli

Varsın, bana kalsın ne varsa bildiğim.

Aşka hibeli gönül

Varsın gözlerinde bilsinler beni en sefil.

Ne olursa olsun içlerindeki teamül…

Vazgeçmek düşse de payıma

Gömsem de neşeyi en derine

Kıymete binmek adına

Sanmayın ki sadece bir gölgeyim.