Ruhsal Paralizi

Bir serpimlik sudur hayat

Soğudukça çırpınır ayyaş acılar

Kanatsız kuşlarla bezenir  gökyüzü

Ve çoğalır günahkâr aldanışlar

Anlamsız bir yarıştır mükemmellik

Yavaşladıkça kalpler hareketlenir sokaklar

Miskin pişmanlıklar siner suretlere

Ve ay ışığında ağlar yıldızlar

İtekler saatler günleri

Siyah ninnilerle büyür düşü yitik çocuklar

Soyları tükenir aksak beyinlerin

Ve adressiz üşür sokaklar

Kararır sükût

Bilmem kaç batman acıyı tartar  insan

Kinini unutur balansı bozuk mayınlar

Yankılanır kuruyan nehrin çorak uğultusu

Ve toz tutmaz acılar

Pıhtılaşmaz sancılar

Ki huzurun zekâtıdır her gözyaşı

Karanlığın denizinde  taş sektirir acılar

Yorar absürt  beyazın amaçsız döngüsü

Ve  katmerleşir kabuklu yaralar

Beyazı bulmaya hükümlüdür her renk

Işık alnına vurur dilsiz sözcüklerin

Diri hayaller defnedilir gecenin bağrına

Ve sebebi flulaşır kör hüzünlerin

Haklılığı kanıtlamanın hazzı sarar bedenleri

Özgür kalır izlek  düşünceler

Yüz ölçümü sınırsız hüzünlerden sıyrılır  insan

Ve son nefesi muştular melekler

.

.

.

.

.

.