Toprağımdan Testiler Karılıyor Vıı

/...Ne çok kelime unutmuşum Müfit !

Ne çok anı silinmiş hafızamdan.../

Susmak ne kadar uzak bir ülke

bilir misin ?

Bilir misin

konuştuğu zaman dahi

duyamaycağın sevgilinin

içindeki tüm çocukluğu

susarak öldürmesini...

Ya da

göç eden kuşların kanatlarına asılan düşlerin

hiç geri gelmeyeceklerini bile bile

ardından su dökülmesini...

Sahi

Göçmen kuşlar döner mi Müfit ?

Ne çok şey yazasım var

ne çok şiir birikti içimde...

dur yahu

kapatma ağzımı

küfretmeyeceğim,

billahi doğru söylüyorum

iki çift kelam edelim dedik

Turp sıktın gene rakının içine

Su toprağa karıştı Müfit

Şiir Çamur yine...

Kahretme !

Gün döner nasılsa ,

Doğmayan güneş gödün mü sen ?

hem bak

Zıbın bağladım şiire

elinde balonlarla giden şiirlere bak sen,

bilinmez yolların üzerinde

ne çok pusulasız tümce

ve ne çok

biz varız...

üstümden şiir geçti Müfit

Yalnızlığım hamile...

Hadi kalk gidelim buralardan

Rakının buzlu

Şiirin

acılı içildiği ülkeler varmış,

aç pusulanı da

o diyarları bulalım seninle....

Hem zaten

yüzün hep kapıya bakar senin

benim bir gözüm toprağa,

Hep gitmeye hazır olduğundan mı

Sırtından yansıyan o ışık

ve hep

bundan sebep mi

yüzünü gizlemen her seferinde...

/... Yüzümü ört Müfit !

Şiir yalnızlığa gebe yine .../

İkibinonbeş'in Ekim'i

İstanbul...