Bu Dünya Bana Olur Dar

Önüme nefret ile çıkanı döverim

İnsan insan gibi ise insan gibi severim

İnsanlara küsüp sanmayın başım alır giderim

Nar ateşinde yansam da sabır ile beklerim

O ateşi söndürmez isem bu dünya bana olur dar

Ah edeni görünce yüreğim sıkılır ahına çare ararım

Acı dertlerin içine bal reçel azda neşe katarım

Kattığım neşeyi pazarda bedavaya satarım

Sanmayın her gece herkes gibi döşeğimde yatarım

O ateşi söndürmez isem bu dünya bana olur dar

Dilleri har sözler yakar görür üzülürüm

O sözlerin karşısında sanmayın yeni gelin gibi süzülürüm

Dilime güzel sözleri alır yakan sözleri uçurumlara süpürürüm

Bu gidişat iyi olsun diye formül arar gece gündüz düşünürüm

O ateşi söndürmez isem bu dünya bana olur dar

Kul Mehmet’im şükür et sen bu gününe

Güzelliği al ser sen bu milletin önüne

Güzelliği bilmeyenin sok sen o kör gözüne

Hakkı bilen millet ile sen dön yönün hakkın yönüne

O ateşi söndürmez isem bu dünya bana olur dar

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-