. 
Yalan değil birader; kayış koptu sonunda.
Köyde terör estirdim; inanmazsan gel de gör.
Başta Muhtar, kimsenin bırakmadım yanında.
Kalaylayıp susturdum; inanmazsan gel de gör.
 
Sansar Raco vardı ya, tam Allah’ın belası.
Bu ikindi camiden veriliyor salası.
Çukurda kemiğini köpekler yalayası.
İbret için astırdım; inanmazsan gel de gör.
 
Dümbüklerin Mirimo, sıpasını yollardı,
Sıpa cam indirirken erketeden kollardı,
Nanik yapar, elini edepsizce sallardı.
Kolu kökten kestirdim; inanmazsan gel de gör.
 
“Yakışıklıyım.” diye hava atardı Şazi.
Her kızda kalp ağrısı, her dulda tatlı mazi…
Kaydına şöyle geçti: “Aşk yolunda Niyazi.”
Yatağında kıstırdım; inanmazsan gel de gör.
 
Haramzade Mişon’a yağlı zift sıvazladım,
Mum ettim hergeleyi, konservelik tuzladım,
Terk edinceye kadar hanımını gazladım,
Dünya, ahret küstürdüm; inanmazsan gel de gör.
 
Pantuflacı Cimi’ye giydirdim fırfır etek,
Sağ gözünü çıkardım, soluna soktum mertek,
Bacaklarından asıp, parmaklarını tek tek
Mengenede kastırdım; inanmazsan gel de gör.
 
“Dedikodu sultanı Dudu Kadın ne oldu?”
Dersen, sonunda benden müstahakkını buldu.
Kırk parçaya doğradım; elimde dili kaldı.
Ondan turşu bastırdım; inanmazsan gel de gör.
 
Ortanın oynak Gül’ü hem pilliydi hem kurma.
Zembereğini kırdım; teşhis kondu: “kudurma”.
Bir hafta yoğun bakım; ne mola var ne durma!
İşkembeden kusturdum; inanmazsan gel de gör.
 
Yedisinden yetmişe… Ağlattım anasını,
Kuruttum tarlasını, dağıttım danasını,
Alayının boynuna taktım kadanasını.
Kırbacımla pusturdum; inanmazsan gel de gör.
 
Mücella Pakdemir