Anlaşılmaz Bir Durum

Vuruldukça vurulduk

Yoruldukça yorulduk

Bir nefesi soldurduk

Dur diyeni de yerden yere vurduk

Dur diyen var oldu

Biz dur diyememenin karanlığında vurulduk

Vurulduk yok olduk zelil olduk

Dur diyen aslan gibi karşıda

Vurun diyen omuzlarda yükseklerde

Diri diri kefene saran başucunda

Diri tutmaya çalışan kapı dışında

Ayağa kaldıran tekmelenir

Tekme atan gönüllerde beslenir

Dur diyen var oldu

Biz dur diyememenin karanlığında vurulduk

Vurulduk yok olduk zelil olduk

Bu durumu kim nasıl hangi hece sözle anlatır

Zaten anlatırken kavrulur yok olur

Anlayanlar anlatırken terk edilir

Anlatmayıp saklayan el üstünde tutulur

Masum denilen kor alevlerde yakılır

Bir avuç su döken hınca hınç küfürle uçuruma atılır

Dur diyen var oldu

Biz dur diyememenin karanlığında vurulduk

Vurulduk yok olduk zelil olduk

Bırakalım kıvranmanın sancısını mı yaşayalım

Nefreti yıkıp merhametin bayrağını asmayalım mı?

Nereye baksan kime baksan bakan kör kim şiş soktu

Şiş sokulurken hiç bizde el ile kaçan ayakta mı yoktu

Anlatılmaz çaresizliği kapıya dikerken

Dikme diyeni kovalarken nasıl aldatmakla suçladık

Dur diyen var oldu

Biz dur diyememenin karanlığında vurulduk

Vurulduk yok olduk zelil olduk

Kul Mehmet’im yazma yeter yazarken kayboldun

Pınarda yıkanmak varken çamur içinde yok oldun

Böylesi nefrete tükürürken tükürük içinde boğuldun

Söylesen ne fayda söylemesen durulmuyor ayakta

Var git rahat düşüncesiz yat dersen bu hayatta

Ne yatmak yatmak ne hayat hayat olmuyor durmakla

Dur diyen var oldu

Biz dur diyememenin karanlığında vurulduk

Vurulduk yok olduk zelil olduk

Mehmet Aluç-Kul Mehmet