Kitaplara Yüz Çevirdik

Düşüncelerimizi hedef tahtasına koyduk.  

Bir an sessizce bakakaldık.  

5 dakikada hazır ol da durakaldık.  

Sanki hedefi 12'den vurduk.  

Gözlerimiz özgürlüğü arar oldu.  

Ayaklarımız prangalı, uzun bir yola koyulduk.  

Umutlarımız kitap, yasaklıydı sayfalar; boş yazamadık.  

Sözler dilimizin ucundaydı, söyleyemedik.  

Kitaplara yüz çevirdik, korkudan değil, korkmadık.  

Şiir sevgi elçisiydi, bilirdik elçiye zeval olmaz.  

Hünkarın müsaadesi olmayınca, idam fermanımız çıkmaz.  

Biz yine sustuk, soranlara hürüz dedik edebimizden.  

Düşünmekte ne varmış, özgür kalem de neymiş.  

Kime nasip olmuş bu dünyada gerçek adalet?  

Gören olur diye mutlu görünüyoruz, edebimizden...