Kırgınlığım Var

Bir geceden sabaha haykırırken uykumu
Rüzgarın azameti titretirken ruhumu
Açacaktım gözlerimi
Kapanırken yüreğimde sayfalar
Anlayacaktım
Dün'ü unutmuşluğumu…

Sevdalar (ı)dumura uğratacaktım acımasızca
Karalar tavan yapacaktı duygularımda
Yanacaktım üç kuruşluk figüranlığıma
Ah'ü figan ederek
Bizi unutan sokakların
İzleri silinmişliğinin
Yanık asfalt kokularında…

Aslında sen yoktun(!) ben hiç olmadım
Yaşamıştık itilmişliğimizi umarsızca
İnce bir pamuk ipliğine bağlıydı
Kıldan ince kılıçtan keskin sözlerimizi
Savurduk en hassas duygularımıza
Bir akşam vaktinde hiç acımadan…

Adamışlığım vardı benliğimi dostluk adına
Adamlığım vardı ayaklar altına alınmazdan önce
Artık esemesi kalmayan.
Oysa atmıştım ,biriktirmiştim bütün duygularımı Pandora'mda
Yalnızlığım vardı kendimce yaşadığım
Seni bulmazdan önce…

Duyulmaz , bilinmez , sitemlerim vardı
Adresi belli dostun
Çığlığımı duymayan
Ulaşılmaz karargahına.
Anlayamamışlığım vardı
Şaşkın bakışlarımın arasında
O hala anlamasa da.

adem efiloğlu / bir garip ademoğlu