Gidenin Ardından

Sustum;
Kapattım gözlerimi
İçimde hezeyanım başladı usul usul
Ağlıyorum anlamadan belki de
Sensizliğin alfabesini ezberliyorum
Sessizce…

Ağladım;
Bütün tebessümlere inat
Üzgün bir ifade takındım yüzüme
Kırdım daha açmamış goncayı
Haykırdım şahidim duvarlar
Sıktım yumruklarımı
Ayaklarıma takıldı gözyaşlarım
Çiğnedim belki de istemeden
Üzgünce…

Bekledim;
Sokakların sessizliği işledi ruhuma
Sanki şimdi köşeyi dönecektin
El sallayacaktın ''Merhaba''diye
Sıcaklığını konduracaktın ellerime
''Nasılsın''diye
İçlice…

Güldüm;
Şen kahkahalara büründüm bu sabah
Sildim senle geçmişimi
Kurtuldum tüm izlerinden
Attım bak(!)
Hani yapamazsın derdin ya
Yaptım en sonunda
Dahice…

Sustum yokluğunda
Ağladım özleminde
Bekledim geleceksin diye
Güldüm , seni bende bitirdiğimde.


adem efiloğlu / bir garip ademoğlu