Sessizliğin Şarkısı
Kör gözleri ağladı, sonra
kavuşunca mavi denize
gördü, alaca karanlıkta
görmeye başlayınca
dünya karanlıktı.
Ve o şafak vaktinden beri
tuzlu gözyaşları durdu,
bir daha akmadı...
Dili suskun, sonra
kavuşunca cümlelere
okudu, ay ışığı altında
sayfaları beyaz bir kitap.
Ve o seher vaktinden beri
durmadı dili,
bir daha susmadı...
Elleri titrek, sonra
kavuşunca kaleme
yazdı boş sayfalara.
Ve o tan vaktinden beri
durmadı elleri,
bir daha titremedi...
Ve son dileği, sonra
kavuşunca son mekanına
mavi deniz kıyısında
bir ağaç yanında,
üstünde gök ve martılar,
çakıl taşları yatağı,
toprak yorganı.
Ve o fecir vaktinden beri
bir daha nefes almadı,
sonsuz sessizlik...
(
Sessizliğin Şarkısı başlıklı yazı
Mikail Dede tarafından
29.07.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
