Ah Dostum

Nerde kaldın can özüm, kurudu umutlarım,

Buyur, geç şu köşeye, haydi içelim dostum,

Kaç defa niyetlendim kalkmadı kanatlarım,

Yoğrulup muhabbetle serden geçelim dostum.

Tutunduğum dallarım, nasıl bir bir kırıldı,

Ben hep vaat dinledim, ahd verenler darıldı,

Dost bildiklerim gidip düşmanıma sarıldı,

Yazmıyor ki alnında nasıl seçelim dostum?

Yığın oldu dertlerim sıka sıka dişimi

Bölüşmedim zannetme soğan ekmek aşımı,

Gül attığım nicesi taşla yardı başımı,

Kimin umrundayız ki burdan kaçalım dostum...

Gözlerimdeki ışık aydınlığa yetmedi,

Vebal almam bilirsin, çilem niçin bitmedi,

Kader yakamdan tuttu, ölüme de itmedi,

Mermiyi maziye mi, kime saçalım dostum?

Onu sorma, yıllar oldu el olmakla yarıştık

Ne hicranı yaşadık ne vuslata eriştik,

Son perdede usulen el uzatıp barıştık,

Bu mevzuyu kapatıp başka açalım dostum...

Çabuk sarhoş oldun sen, ağzından bal damlıyor,

Geceye demir attık, sabahı selamlıyor,

Zannetmesinler sakın bunlar hep akşamlıyor,

Boş kalmasın kadehler,  doldur uçalım dostum… 

“Mutluluk ertelenmez” dediler “yapma sakın,”

Her şey üst üste geldi, olur ya akın akın,

Hayat oldukça çetin,  şükür ölüm de yakın,

Vasiyete huzur yaz, artık göçelim dostum…

16.09.2016/ Fatma Çetin Kabadayı