Acizliğimiz

bir damlaya yön verebilir mi acizliğimiz
bir damla yürürken yüreğimize
ve yakarken avuçlarımızı
akıyorken ruhumuzun çatlaklarında
dur diyebilir miyiz yakarışlarımızla…

direnmenin nihayetindeyken

ağlayan gözleri durdurabilir misiniz
avutabilir misiniz aç bebeği
uzanır mı elleriniz uzak diyarlara
dokunabilir misiniz gözyaşlarına
silebilir misiniz sevginizi katıp da

ıslanırken yüreğimiz hazan yağmurunda


kalkan olabilir misiniz mermilere
bombalar konulurken bilinmeze
sineni açarak delinircesine
yok edebilir misiniz tüm savaşları
meydan okuyarak tüm caniliklere

kıyılırken suçsuz bir güvercine...

namlunun ucundan çıkan kurşun
ıskalarken hayatı
tutabilir misiniz ucundan
bir şehit ruhunu teslim ederken
üzülürsünüz, dökülürken gözünden yaş
sloganlar atıp gürültüyle, ama sessizce…

başkasına yetmezken gücünüz

ruhumuza işlenen hezeyanların
ıstırapları sarar gölgenizi yavaş yavaş
hissiz bir oyunun son perdesinde
sevdalı bulutlarla oyna ne yazar
sonlar erimiştir, firari düşüncelerimizde…

sonlar kaybolurken yarınlarınızdan


bir damlaya yön verebilir mi acizliğimiz
ağlayan gözleri durdurabilir misiniz
bir kalkan olabilir misiniz mermilere
namlunun ucundan çıkan kurşun
ıskalarken hayatı
durdurabilir mi aldığımız nefesi

sedece acizliğimiz
ve sadece
aciz değiliz...



adem efiloğlu / bir garip ademoğlu