Yalan Oldum Gidiyorum

Yalan Oldum Gidiyorum 

Bakıyorum yalan olan dünyaya yalan gözlerle

Sözü yalan niyeti bakışı verdiği yalan özlerde

Ne söylesen anlatsam derdimi dinleyen yok

Yalan geldim yalan dünyaya yalan oldum gidiyorum

Bir canlı gibi geldim yaşarken ölüye döndüm

Yaşarken ben nasıl bir bakan garip kördüm görmedim

Emanet canı tatlı bir huzurla gezdiremedim şaşırdım

Yalan geldim yalan dünyaya yalan oldum gidiyorum

Acep beleşe mi sattım bu hayatımı canımı

Aç kaldım garip kaldım ucuza sattım yanıldım kaldım

Yanlış yolda yanlış ata bindim yanlış yola doğru gittim

Yalan geldim yalan dünyaya yalan oldum gidiyorum

Gönül bağımda gül yetiştirmedim dikenleri sevdim

Elime batan dikenleri gül sandım nefret ettim durdum

En sonunda yanlış yola gittiğimi gördüm dönemedim kaldım

Yalan geldim yalan dünyaya yalan oldum gidiyorum

Gelip beni dövenlerden hesap sormadım

Ağlayarak geldim ağlayarak gidiyorum sesimi çıkarmadım

Meçhule gidenlerle gezdim en sonunda meçhul oldum

Yalan geldim yalan dünyaya yalan oldum gidiyorum

Bakıyorum kendime hayatıma kendimi övemiyorum

Kendime kızsam da kendimi şimdi haklı göremiyorum bin beterim

Kendime ne yeterim nede çekip bu illerden giderim kala kaldım

Yalan geldim yalan dünyaya yalan oldum gidiyorum

Kul Mehmet’im yaşarken kendi elinle rezil oldun

Mutluluğu aramadın sen mutluluğu bulamadın soldun

Arzuların peşinde kendin için koştun sonunda havanı aldın

Yalan geldim yalan dünyaya yalan oldum gidiyorum

Mehmet Aluç-Kul Mehmet