Dem

Eskiye dair bir özlem ne ola ki:

Dünden sarkan sarkaç mı

Yoksa beyhude o marazi aşkların lehçesi mi?

Gömülü bildiğim sol/sen yarım,

Hani zincirleme aşklarda

Kurban verilesi yetim düşlerim…

Kayıbım tamamen,

Neferimi dik bildiğim asil yürek sesim:

Hâşâ, ne cüret bu, diyemem

Korkarım önce Allah’tan

Gerisi zaten yalan.

Sonlanan mazide takılı aklın beylik özlemi,

Ömürden ömür gitse neye yarar, demeleri

Boş verdim vereli, yaşarım sükûtu rahman bildiğim

Bir surede de tünerim usul usul,

Görünmezliğim marazi bir tantana,

Saklı isyanlarım yine Hakk katında

Bilmez miyim nasıl da günah…

Bir dem’in bir densizliğin bir katre olsa keşke dediğim

Mutluluk katsayım,

Cebelleştiğim gölgelere geçer mi sanırsın sözüm;

Zaten yürek de benlik de darmaduman ey sahipsiz gönlüm:

Fazlasıyla çıtkırıldım bir nüans,

Akıl zaten sırnaşık bir methiye,

Uzatmaları oynadığım bayır yukarı

Top sürüşlerim misali,

Bir çocuktan rahmet diliyorum

Hayatın gergef misali yarınlarında.

Sanma ki ölümsüzüm ya da yarınsız;

Sanma ki sonlardan ibaret yalnızlığım;

Sen san yeter ki;

Hani olur da karşılaşırız mevta bir yürekte,

Batılı derin bir girift peyda olan sarnıcın

Uzatmaları da mı tehir etmeliyim yoksa?

Tümden gelen bir hiçim,

Hiçliğin sarmalında ne kimseyim ne de herkesim,

Herkeslerden uzak serkeş bir tınıyım

Yüreğin müebbedi hazan makamında:

Bir yaprak ya da boynu kırık bir gül’de saklıyım işin aslı

Dilimi de yüreği de çözemezsin

Sefil bir yürekten gayrı olamam,

Olmazın oluru bir şiirde

Hani olur da…

ŞİİRİN HİKAYESİ:

Aykırı gülüşler sinede tutuklu kahırdan

Emanet bir isyan,

Tedbirsizliğin isi kaygan bir zemin,

Sancısı ne ırak ne derin;

Kıvılcımları zahir

Ulaşamadığım diğer yakanın müşkülü,

Savruk nidaların kalmadı takati.

Bir mühür,

Bir ömür,

Bir gömüt:

Zincirlerin pasına lehim meçhul döngü.