Misal

Sıradan özlemlerin sıra dışı tezahürleri,

Bir güncenin mağrur ve tek düze yalnızlığı:

Kırık şiirin kırgın güftesi,

Kırılmaz dediğinin saf kan tecridi

Yine ara duraklarda hulasa bir gölge,

Adam boyu yalnızlığın gözden uzak

Biraz da yalın o ikilem yüklü maruzatı.

Demelerle geçmiş

Diyeceğine kefil;

Yarı yolda kalmış gözleri nemli

O pejmürde çocuk:

Yalıtılmışlığın ikrarı

Burnunu silerken usul usul.

Asılsız ihbarları var düş kırığı sevinç balyamın,

Kırağı çalan telaşları var

Yorgun adamların

Ve soluksuz nidalarına karışırken aklı

Yıkarken tüm kirini dünyanın,

Kadın

Denen erbabının yuvayı dişi kuş yapar misali;

Dişinden tırnaktan arttırdığı

Hulasa artıkları yine ip cambazlarının:

Hani olur da düşerim baş aşağı misali

Bir yudum da su vermeli belki

Kuramadığım hayallerin köküne

Yine de köksüz bir arbede

Mağlup düşülesi,

Sıradan bir yargı olmasını dilediğim

Leblebi tozundan uçuk kaçık arsız gölgelere rehin verdiğim,

İflah olmaz o hoyrat ve sümsük kız çocuğuna

Kalın bir cetvelle avuçlarına vurduğu

Adsız kadının.

Ne gam oysa demeler;

Hâşâ, senden büyük Allah var,

Nidasında tek duyan O olsa da.

Yeterler, yutarlar;

Sallarlar başlarını gönülsüz şiirlerin

Gönüllü neferleri:

Bir bukle de olsa keşke adına mutlanacağım

Yine de beyan etmediğim tek bir mazereti

Sahipleneceğim…

Adlar, adsızlar;

Yanlı ve yansızlar;

Sıradan bir gölge adsız çiçeklerin

Kopuk sapında tek bir diken yine

Gülün bülbüle duyduğu sitem.

Derleyip toparladığım bavulumda

Yine hezeyan yine hoyrat bir günce,

Adına şiirler yazılan sevdanın büyüdüğü gönülde

Bir zerre aşk’a duyulan hicap;

Bekâreti oysa saflığın

Hem de en büyük feveran

Gönülden düşen ne çok hicran,

Derlerdi de inanmazdım misali,

Yorgun ruhuma en sıcak yatak,

Savrulduğum evrende konuşlandığım kırgın vicdan:

Bilip bilmeden geçtiğim o sapakta,

Bir düş kırıntısına yüklediğim tüm iman.