Dört Yanlışın Götürdüğü Doğruya Şükretmek

Yaşamınız da sadece öğrenciyken dört yanlışınız bir doğruyu götürür,geri kalan hayatınız da ve sosyal düzeninizde tek yanlışınızın bütün doğrularınızı bertaraf etmesi kaçınılmaz olandır. Bütün olumlu yanlarınız göçebe birer toplum olmuştur yaşamınız da, "vay be" dersiniz her şey boşunaymış,hala bilmediğiniz de; o boşluğun içine çoktan koyulmuş hatta yerinize başka seçeneklerin aranmakta olmasıdır.
Yıllar yılı bir kez olsun itiraz etmeden kaldığınız mesailer,işe gelişinizdeki telaşlı dakikliğiniz ve en önemsizinden en önemlisine kadar diyalektik davranışlarınız. Hepsi ama hepsi bir bardak çatlağından akıp giderken destek çıkabileceğiniz tek davranışınız gözünüzden akan yaşlar olur…
İşte hayatın bir çok evresinde özlenen okul yılları, böyle bir anda bir kez daha özlemle kucaklanır ama kucak boştur. Ne çok şansımız varmış boşa harcamak ve geri tepmek için, toleranslarımız yaşımız büyüdükçe ters orantıya düşmüş çevremizde…
Peki neden böyledir ? Bu sorunun cevabı insanların suç aynasında kendi suretlerini görebilmelerinden geçer,yani insanların en zor yaptığı şey kendisiyle yüzleşme,işte o zaman yalan söyleyemezsin hayata,işte o an mahşer alanı gibi bütün gerçekler tek tek dökülür avuçlarına işte o an hayatın boyunca yalan söyleyemeyeceğin bir çift göze bakarsın, korkarsın, iftira atarsın "suç ortaklığı" ile suçlarsın ama nafile vicdanın çoktan yapışmıştır tek çizgili kıyafetlerine…
Sonrası belirsizdir bu zamana kadar da kesinlik kazanmamıştır. Seçeneklerinden biri büyümektir ve kendi mükemmeliyetsizliğinin farkındalığına varmak, diğeri ise insanların canını acıtmaya onları kırmaya devam etmek…

Ya kendine yenilirsin büyürsün insanların gözünde

Yada yendiğini sanarsın insanları ve yalancı aynalar yalancı dostlar süregelir
gider hayatında…

Onur Bolat
21-12-2009