Serseri

 .

Karşı kaldırımda, vurup sineme,

Camına bakardım; açılmazdı hiç.

Düşler ülkesinden gönül haneme

O kara saçların saçılmazdı hiç.

 

Bilirdin orada beklediğimi,

Sabrıma bin sabır eklediğimi,

Bağrıma bulutlar yüklediğimi;

Perdenden hayalin seçilmezdi hiç.

 

Sarınıp çileden pelerinime

Bir türkü dolardım şu lal dilime.

Seni anlatırdı her bir kelime;

Güftesine paha biçilmezdi hiç.

 

Bir ben kaybolurdu ağlarken benden,

Kanım çekilirdi sanki bedenden.

Bir buse dilerken o ipek tenden

Günahtan böylesi kaçılmazdı hiç.

 

Sokak kedileri yaren olurdu,

Sevdikçe sen gibi ceren olurdu,

Kapını çalmama fren olurdu;

Üç - beş adım öte geçilmezdi hiç.

 

Kırılmasa tel tel sırça kanadım,

Dolmazdı kadehe gönül muradım;

Serseri, ayyaşa çıkmazdı adım;

Gözyaşı şarabım içilmezdi hiç.

 

Mücella Pakdemir