Al Götür Beni Sende

Al Götür Beni Sende

Akşamın karanlığı gibi çalma kapımı

Doğan o güneş gibi doğsan bu gönlüme sen

Karanlıklar götürür seni benden canımı

Al götür beni sende türkü kokan illere

Hep sen çıksan yoluma sarılsam ben boynuna

Sana ait kokunla girsem senin koynuna

Dağların yaylaların kokan aşk kokusuna

Al götür beni sende türkü kokan illere

Tahtını kur bu gönül bağıma haydi durma

Ayrılığın hançeri ile sırtımda vurma

Ayrılık düşlerini benimle sakın kurma

Al götür beni sende türkü kokan illere

Bir an sensizliğin de yakar acı Zehir’i

Vuslat varken yanına alma sakın tehiri

Aşamam sensiz hayat denilen bu Nehir’i

Al götür beni sende türkü kokan illere

Beraber seyredelim seninle bu âlemi

Gönülleri hep yazsın bırakma o kalemi

Benliği yıkmaz isek yıkarız bu âlemi

Al götür beni sende türkü kokan illere

Kör isek hislerimiz bizimle kör olmadı

Bu nefretle kin bize geldi gavur inadı

Ağzımızda kalmadı insanlığın o tadı

Al götür beni sende türkü kokan illere

Kul Mehmet’im varalım seninle gülmelere

Bir adım atalım da varalım sevmelere

Yıkalım küslüğü de varalım gönüllere

Al götür beni sende türkü kokan illere

Mehmet Aluç-Kul Mehmet