Gören Acep Var Mıdır

Hasret vurdu yüreğimi parça parça parçaladı

Nazlı yar kaçtı gitti gönlümde vefasız alçaldı

Mutsuzum dedi mutluğa koştu mutlu olmadı

Mutsuzluğum içinde mutluluğu gören acep var mıdır?

Gönlünü dahi değil tenini ben hiç incitmedim

Kendisi gülsün diye tüm kabahatini söylemedim

Ben ağlayayım o gülsün dedim dertlerini yüklendim

Mutsuzluğum içinde mutluluğu gören acep var mıdır?

Ilgıt ılgıt esmez hasret rüzgârı yakmak için eser gönlüme

Bir daha görünmesin artık benim bu dünyada gözüme

İki âlem bir araya gelse de inanmam artık bir tek sözüne

Mutsuzluğum içinde mutluluğu gören acep var mıdır?

Bereketsizliğime söz söyleyen karşıma kurudu da geldi

Tüm suçu nedense o vefasız zalim benden bildi

Ben onu canımdan çok sevdim o delik deşik etti de gitti

Mutsuzluğum içinde mutluluğu gören acep var mıdır?

Aşk dedi bu ömrümü istedi bende ona hemen verdim

O benden bir istedi bu gönlümle önüne on tanesini serdim

Ben bir parça gül dedim bir gün güldüğünü görmedim

Mutsuzluğum içinde mutluluğu gören acep var mıdır?

Karanlık dünyama ışık ol dedim dünyamı yaktı

Bilmem ne suçum vardı bıraktı yâd ellere kaçtı

Giderken mutsuzluğu bu dünyama elleriyle saçtı

Mutsuzluğum içinde mutluluğu gören acep var mıdır?

Kul Mehmet’im boş ver üzülme giden giderse gitsin

Çok fazla üzülme ki mutluluk bir daha kapına gelsin

Az gülümse için yansa da durma gül mutsuzluğun bitsin

Mutsuzluğum içinde mutluluğu gören acep var mıdır?

Mehmet Aluç-Kul Mehmet