Ne Arayan Oldu

Sen gidince yalnızlığıma bir yalnız aradım

Benden başkasını bulamadım aklım şaştı

Eşime dostuma hemen çare için haber saldım

Ne arayan oldu nede bir haber bırakan çıktı

Kimisi hasta haneyi psikiyatri bölümünü önerdi

Sanki bakışları diriyi diri diri insanı gömerdi

Beni görenler bilmem neden gizlice gülerdi

Ne arayan oldu nede bir haber bırakan çıktı

Bazılarını anladım işte ne zalim bir yürekliymiş

Herkes mezar kazmak için elinde hazır kürekliymiş

Aşk acısıyla kendini kaybedeni görünce gülenmiş

Ne arayan oldu nede bir haber bırakan çıktı

Yaşlı gözümü görenler sahte gözyaşı dediler

Sen giderken beni öldürdün işte bilmediler

Önüne gelen en utanmaz sözleri yüzüme söylediler

Ne arayan oldu nede bir haber bırakan çıktı

Duymadı gönlümle kulağım aylarca sesini

Çok gördün giderken bırakmadın buseni

Artık bulamazsın benim gibi seni seveni

Ne arayan oldu nede bir haber bırakan çıktı

Arkama onlarca tenekeden kutular taktılar

Yanan bu gönlümü birde onlar her gün yaktılar

Az merhametli olanlarda onlarda baktılar

Ne arayan oldu nede bir haber bırakan çıktı

En sonunda beni bakır köye havale ettiler

Bensiz kalınca hataların anlayarak özür dilediler

Artık senin bana dönüşün olmayacağını bildiler

Ne arayan oldu nede bir haber bırakan çıktı

Kul Mehmet’im aşk acısıyla yanan bir kuldum

Aradım aşk acısıyla yananı bulmaya koştum

Ne çok aşk acısı çeken varmış bende coştum

Yalnızlığıma üzülmedim bende uçmayan kuştum

Artık ne arayan olsun nede bir haber bırakan çıksın

Artık aynı acılarla yaşayanlarız Rabbim yüzümüze baksın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet