Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Kendi Ülkeme

.
.
.
.
 
Kaldırımlar ıslak...
Gökten damlayanlar var muhakkak...
 
Özlemin raks ediyor göz bebeklerimin ucunda
Neredeysen sobele beni...
Yoksa çıldırmak üzereyim...
 
Bir fidanın kökleri kalmış bağrımda
Yaprakları çığıracak,
Büyüyecek sonra boyu,
Ve sarıp sarmalayacak ruhumu_
 
Ya gel bir hışımla kopar at köklerini
Ya da birlikte büyütelim içim(iz)dekileri
 
Bilmem kaçıncı saatin
Bilirim hangi zamanları geleceğini
Akrep akrepliğinden edep
Bilir nasıl acı vereceğini
 
Aynı kıta’lardan nefes budamak
Ayrı yerlere koyuvermek içimizdekileri
Zor oluyor
 
Sus adam_
Biraz sessiz_
Bu nasıl bir eskiz...
 
Seni b/ekledim kendime
Görmüyor musun_?
Ama mı düştü kirpiğinin yatak odasına
 
Bırak olduğun gibi kay dilimden_
Yerini bilmezsin yurdundan habersiz
Ancak budur gelen elimden
 
Bu şehir yanacak_
Bu şehir cayır cayır bizi y/anacak
 
Ve ben
Küllerimiz arasından,
Seni de alıp gideceğim kendi ülkeme_
Haberin ola!



(A)yşe(N)ur(K)aya(A)ydoğan

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 6
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Kendi Ülkeme

Ayşenur... Ayşenur...