Visal İ Ruh

Say ki, külfetli yaşamın dramı

Say ki bir gecenin savaşı.

Say ki, katilliğe soyunmuş…

Ama Say ki, bu gece öldürmüşüm…

 

Amiyane düşlerin, kibar ağızlı silüetine
Dişlerini gıcırdatan kâbusları yansıyordu
Geceye kene gibi yapışan o sessizlik mağdurluğu
Bir de ehvenişerleşen sokaklar peyda oluyordu pencereden
Yarı açık göz kapaklarına ilişen yalnızlıkta
‘Sus’ diyecek kimsenin olmayışı,
Ne kadar da can sıkıcıydı…
Yine de ukalaca ‘sus’ diyordu karanlığa
Karanlıksa pusmuştu tavan arasına…

 
Yıldızların ışığı da sarmıyordu ki,
Azıcık keyif alsa...
Görsen ‘Çul Çürüten’ gibi bir haldeydi her biri
Ne yazık, bilmezdi sonuçlarını kimseler
Ya istifa ederlerse gökyüzünden
Sırası mıydı şimdi
Keyfi alemin?

 
Mutabık kalmak istiyordu ruhuyla,
Ruhunu ikna edebilirse nüksedecekti üstelik olacaklar…
Aman Allah’ım o da neydi?
İkna’sı kıyl-ül mal niyeti ile pinekliyordu
Ne acı…
Aklından çıkan o şey, iş birliği yapıyordu zamanla

 Şaşırıyordu kendinden çıkan ihanete…

 
Kaderi miydi muhteriz olmak
Yoksa bir savaş mıydı olan biten…
Saatleri b/eklemekse, kaybettirecekti tüm maneviyatı

 
Uslanmaz bir uyuşukluk sokuluyordu bedenine
Uyuşukluğunun zevahiri yansıyordu yüzüne
Sanki ak paktı iliklerine kadar
Sanki masum
Tahkir ediyordu utanmadan hislerini

 
Yapacak bir şeyleri olmalıydı muhakkak
Olmalıydı…
Şirazesi kaymıştı çoktan gecenin
Amacından sapan bu karanlık
Dakikaların ahseni takvimini kaldırabilir miydi bilmiyordu
Bu savaştan çoktan galip çıkmalıydı…

 
Bir sevinin kıblesine kaldıracak, bir tutam üfledi nefesinden nefsine
‘Le ilahaillallah…’
Le ilaheillallah…’
Le İlaheillallah…’

 
Tamamdı…
Doğrulmuştu Karanlık
Şahitti Nefsinin Galibiyetine.
Öldürmüştü bir celsede…

 
O kallavi niyeti ile b/aktı karanlığa
İhanet eden iknasına…
Kendine uydurmuştu zebunlaşan saatleri de

 
Ve şimdi muayede zamanıydı.
Niyet etti Allah rızası için teheccüd namazını kılmaya…

 
Şahit oldu melekler…
Duasına, savaşına ve dahi dik duruşuna…
 
(Allah kabul etsin.)