Zaman Dedi Ve Ağladı

Z/AMAN DEDİ VE AĞLADI

Bir ses işittim bu gece

Zaman geriye doğru aktı…

Ben sustum

Bir keman ağladı.

Ben anımsadım

Bir keman sızladı…

Gece

Geçmişe

Tam da buraya yol aldı…

Yıllar önceydi

Bu sesle

Tam da burada başlamıştı her şey…

Ben düşündüm

Şiir doğdu

Ben yazdım

Şiir ağladı…

Doğdu ve ağladı hep…

Küsmedim hiçbir kelimenin

Hiçbir anlam yüküne

Karışık her bir hecenin

Kıyısına saklanmak

İşime geliyordu belki de…

Belki de ben oradaydım

Aradığım o yerde…

Geldiğim onca yolun sonunda

Yine şiirle çarpıştım bugün.

Şairi kırk yaşında

Şiirleri hep taze…

Anlam yüklediği her satırda

Bir parça sevgi bir parça acı

Ama hep umut yüklüydü paragraflarda…

Ölüp gideceğiz bir gün hepimiz…

Ardımızdan bir Fatiha okunursa ne ala

Ya bırakabileceklerimiz

Geride bizi yaşatacak o şeyler ve kimseler…

Ben şiirlerime kefilim.

Kağıtlar gözyaşlarını silecek

Ve

Ettiğim kaç duanın

Çektiğim kaç çilenin

Olduğum kaç mutluluğun

Şahidi olacak

Yazdım buraya…

(A)y(Ş)enur(K)ayaaydoğan