Şairi Öldürmek

Ne olursa insana ve yaşamağa, dair

Şiire konudur bunlar, yazmalıdır şair

Şairler ölür şiirler kaimi

Şiirlerle sürer şairler daimi

Yaşamdır şiirlerle berceste

Şiirler ölür, söylemezi olursa

Bayram da olsa şiirle, her deste

Günlere zehrini kusarla

Agızlar yanıyordu

Leyla denirken şaşıpta leyl

Sukutlar karından konuşsa da zeyl

Destan destan, mısra mısra

Uyak uyak, kulak verilmez ki duyak

Güzellikleri ne ki

Şiirler ölüyordu

Günün solukluğunda

Çiçeğin boyun büküklüğünde

O an duyguların dahi bittiği yerde

Yaşama umuduna yaşamı olmazsa perdahla

Şiirler ölür söylenişi mısra olur haykırışlarda

Şairleri ölür kin nefretli fay kırışlarda

Günler çiçek açmaz

Çiçeklerde yarına gebe değildir

Özdeki, özlerdeki devinimde

Biz görürüz şiiri

Yıkım ya da sevinişle

Süreci karanlığa böldürmektir

Bir şairin öldüğü yerde

Zaman

Çiçeğe ve güne

Her zaman

22.04.2014

Bayram KAYA

Leyl: Gece

Zeyl: Ek, İlave, Bir şeyin altı, devamı. Edebiyatta ek demektir. Bir şair başka bir şairin eserini ele alır ve bir yapıt oluşturur. Başka bir şair de ele alınan kişinin kullanılmamış şiirlerini ele alarak "ek"  yapar, yani zeyl oluşturur.