Gülüşün Gönlümde Ben Onu Soldurtmam

Ayrılık önümde bağdaş kursa otursa

Vuslat yanımda iken birden kaybolsa

Yine ben seni severim sevdiceğim

Gülen gözlerimde mutluluk uzaklaşsa

Kavuşmak mahşere kaldı o an deseler

Yine gönlümde sen olacaksın sevdiceğim 

Ayrılık sırtıma bin ton hasreti yüklese

Gülen gözlerin bana bir daha görünmese

Viran illere doğru bu yolarım yürüse

Yine ben seni severim sevdiceğim

Dünya bana senden sonra küsse

Ayrılık okları sinemi her gün delse

Yine gönlümde sen olacaksın sevdiceğim

Bu hayatım dağlardan ovalarda çöle sürülse

Zindana girerken bir daha çıkamazsın denilse

Ecel sana gelmeyecek sen haydi sürün denilse

Yine ben seni severim sevdiceğim

Bir damla gözümden yaş dahi damlatmam

Gülüşün gönlümde ben onu ağlatmam

Sıcaklığın gönlümde bana yeter unutmam

Yine gönlümde sen olacaksın sevdiceğim

Kerem Aslıyı Mecnun Leylayı böyle sevmedi mi?

İnsanlar onlardaki aşkın ölümsüzlüğünü görmedi mi?

Çöl onlar için bir derya denize dönüşmedi mi?

Bir ömür ayrılık peşinde gidenleri görmedin mi?

Onlar bu ayrılıkla aşkında hiç vaz geçtiler mi?

Söyle bana ben nasıl bu aşkımdan senden vazgeçerim

Bu ömür bu nefes oldukça seni severim

Ölüm gelince de sana koşarak hemen gelirim

Bir damla gözümden yaş dahi damlatmam

Gülüşün gönlümde ben onu soldurtmam

Sıcaklığın gönlümde bana yeter unutmam

Yine gönlümde sen olacaksın sevdiceğim

Mehmet Aluç /Kul Mehmet