Neyleyim

Hesaba çekerim, arada beni,

Kibirle gezinen, hali neyleyim.

Gün gelip saracak, son nefes teni,

Doğruya gitmezse, yolu neyleyim.

Her güne an gelip, ekmişsem nifak,

Katlimiz diyorum, hak olmuştur hak,

Eğer ki helale, olmuşsam ilhak,

Harama karışmış, eli neyleyim.

Mecnun’u Ferhat’ı, Kerem’i duyduk,

Aşk dediler bize, şeytana uyduk,

Gerildi karnımız, fazladan doyduk,

Üstüne gelecek, balı neyleyim.

Neslimiz namustur, ettirmedim söz,

Sorarım parayla, değişir mi öz,

Herkes gibi görür, bizdeki de göz,

Hedefe gitmezse, nalı neyleyim.

Bedenin gafletten, artık uyansın,

Yanacaksa eğer, hak ile yansın,

Bıkmadan yılmadan, Allah’ı ansın,

Duasız kalmışsa, dili neyleyim.

Bir taze yaprağın, bir tatlı dilin,

Bezenir coğrafya, sanırsın gelin,

Renkleri ruhumu, okşayan dalın,

Kokusu sinmezse, gülü neyleyim.

Âdemi hiç kimse, keşke demesin,

Yalanlar tahtında, söz adamasın,

Umalım gereksiz, borç ödemesin,

Faydası olmayan, malı neyleyim.

Âdem Efiloğlu