Aşk Şeriatı1

Dilimdeki sözcüklerime vuruyor
sensizliğine yedi düvel yandığım
gece karası gözlerinde kıvılcımlar çakan aşk…

Ve zamanı ayaklarına seriyorum rengi sönmüş geceden
Ayazın şavkı vurmuş kırlaşmış şakaklarıma
Alnımda bir alev topu misali damla damla birikmiş
Kurşun gibi toprağı delmeyi bekleyen damlalar..
Serin dağ rüzgarları aşındırıyor topuklarımı
Avucumdan arşa doğru yükseliyor
Aşkın gümüş renkli merdiveni…

Sus!
Sevdanın hükmüne haiz vaktin rengini asacağım yüreğine
Uzun vadiler gibi bakan gözlerinde sakla beni
Açılmayan mühürlerle yedi kat kilitle
Ve sonsuzluğun raksında huzur bulsun bedenim
Sırtımda vahşi kuşların pençe izleri aşk niyetine
Lal sana dilim içli bir sızıyı sararken tenim
Uzun soluklu düşlerle soluyorum bende ki nefesini…

Mahdutluğumu çiğneyip tinimin meşgalesinde
Galu bela dan bu yana sevdana yekpare sürükleniyorum
Ve bu sevda sarıp sarmalıyor yaralarımı
Dört kıyısı talan
Dört kıyısı hazan
Dört kıyısı virane ruhum
Sabah ışıklarının kollarında sonsuz bir semada
Çileleri sırtlanmışım ki, hayatta ben hep dikine/tek başına
Aman diliyorum aşkından
Deli ormanlar gibi için için yandığımdan...

Üşümüş bir yalnızlık yaşıyorum
Ellerimde hicran yaraları
Say ki namlusundan çıkmış aşk nidalarım
Adresini şaşırıp saplanmış köhnemiş
Yüreğime yumruk yumruk iniyor acı
Kanımda dolaşan karıncalarım pusuda
Gözlerinden yayılan ateşine atılmakta…

Şimdi bir elim göğü yedi kat aşıpta bağrımda
Sönmeyen aşk şeriatının hükmünü demlendiriyor
Gazeller okunuyor sonsuz soluklanan sema vaktine
Bir elim yepyeni ümitleri tazelendiriyor…

Adem Efiloğlu