Şiirler Aştığım

Gülüşünü sevdim önce,

Derinlerin tizinde sesin raks ederken içimde;

Gök kubbeye konuşlu yıldızı bir de

Üstelik tüm görkemiyle yaldıza bandığım aşkın

Tetiğini çekip de

Yüz üstü düştüğüm ayan beyan masumiyetini sevdim.

Hızır misali ektiğin her cümlede

Nasıl buldumsa kendimi,

Dokunmadığın teninde serkeş varlığımın

Son durak dediğin hayallerini sevdim bir de.

Kıpraşan geceyi vahametiyle,

Nakşeden sabahı asaletiyle

Sırra kadem basan dostlarımı da sevmiştim;

Çok hem de.

Kara kalem peyzajında yüreğin eklem yerlerinde

Sırıtan o çocuğu sevdim,

Diledim de sevmeni:

Başım dik, gözlerim donuk

Sözcüklerim de yetersiz bilirim nezdinde

Belki de şiirler aştığım uzaklığını sevdim.

Her mahrem gölgede kaybettiğim dünlerimi

Madem mimledim en derinde

Yarına ermeyi diliyor muyum,

Diye de sormasan keşke;

Yeter ki kalalım an’da

Andığımız sessizliği de hatmedelim

Gölgeleri de uyutalım

Hatta uyuyalım göz göze gelemeden

Gidip de gelmelerin yüzü suyu hürmetine

Ermeden an yarına,

Sevmeyi öğretelim cümle âleme.