Çağırma Beni

Çağırma beni

Gelemem

Gözlerin mezar…

Bizim mahşerimiz

Çoktan kuruldu sevgili

Ben öldüm

Sen müebbet yedin hayattan…

Çağırma beni

Kırarcasına dayandığım kapılarında

Dizleri eskimiş

Kanamış

Dermanı kalmamış bir anda

Yüzüme kapanan kapıların

Muhasebesini yapma telaşındayım…

Çağırma beni

Dün bugünün habercisiydi

Uçuşan kuşların kanat çırpışları

İçimizin yangınlarını körükledi

Bilemedik…

Çağırma beni

Hala seni seviyorum diyen cümlelerin içinden

Zamanı soyutlayarak

Bizi mıhlayarak anın haşmetine 

El ele ölme umudumu yitirdim

Korkuyorum artık yarınlardan …

Adem Efiloğlu