Ritm...

Zamanın ritminde, tebessüm vesilesi nice farkındalık aslında gök kubbede asılı ve süt liman gözüken evrenin de tetikleyicisi.

Sihirli bir donanım insan kalbi ve atmakla yaşamak arasında gidip gelen o sayaç.

Ritm… Duyuyorsunuz aslında bilip bilmeden eşlik de ediyoruz.

Gökte kıvılcımların aktarımı yine buluttan buluta ulaşan ve frekansı kayıp şarkılar ansızın ortak bir dilde buluşmuşken.

Zamansız ve mekânsız gülüşler ısmarlama istemime reddeden vakur sancıları yine gıyabımda öne sürülen ama bilfiil sırtlanıp benliğin kuluçkaya yattığı.

Kirli elleri merdanenin hatta üstünkörü bir tavize meyledip durağanlığına ömrün restini çeken irili ufaklı ütopyalar.

Balyalarca hüzün aslında mesken edinmenin ötesinde merhem olmak belki de dünü öfkeyle kovuşturup güne rahmet okumaktan çok uzak, içimizin aryalarına methiyeler dizen şatafatlı hezeyan damlacıkları.

Damlalardan ırmağa dönüşen.

Irmağın kuruma ihtimaline bizzat kılıf geçirip okyanusun suyuna zehir katan arsenik tedarikçisi kader. Yozlaşan öngörülerde, körelen sevgi melekelerinde kabzasına çentik attığım hükümlerin badireli yolculuğu.

Ölgünden ölümlüye geçiş merhalesi.

Zamanın zamk kuramına engel koyan içimizin bataryası ve yüklendikçe özürlü sıfatlara, benlik mağduru bir disipline hürmeten yine birbirimizin şerrine lanet, ufacık hüsranların dağlara dönüşen cüssesi.

Cinnet mağduru bir insanlık belli ki milenyumun sunumu.

Sevginin kölesi olmayı reddedip şehvetine yüklenmek ve özün söze tahammülsüzlüğü ile sözün özündense kıyıma uğrattıklarımız üstelik kıyama durma ihtimalini tamamıyla seçeneklerden kaldırdığımız.

Sarı bir şafak.

Gri bir gökyüzü.

Mermer yüzlü satılmışlığın coğrafyasına feveran eden kanatsız meleklerden ibaret olmayı dilediğimiz dünya nüfusunun insanlık irdeleyen dolduruşlarına mahal vermek şöyle dursun kayıtsızlığı göklere çıkaran prototip bir nesil.

Kaynakçamız zaruret belki de.

İsraf ettiğimizin tesellisi ile inkâr ettiklerimizin de ayyuka çıktığı.

Nasıl ve niçinden uzanıp da kaynayan cehennemin müridi sakil günah tohumları yine ve yeniden umudun tehir edildiği; zaman ve mekân kaygısına yenik düşüp de boyutsuzluğun izleğinde irin yüklü terennümlerini yine boğmakla barındırmak arasında nefretin izdüşümüne bile itibar etmenin verdiği o haksız gurur.

Konunun muhatap bellediği.

Muhatabın ise duyarsızlığı karşısında cinnet yüklü tutanaklarda yine sayfa sayfa ölüm ilanı: belki eşinden belki akrabalarından belki de yabancı mihrakların telef ettiği oysaki kadına dair hikâyeler yazmak yerine katliam öğelerini telaffuz etmekten imtina etmek şöyle dursun sayfaların uzamında resmi şeritli bir görsellikte yine hayatının nicesi tarafından sonlandırıldığı adı olmayan kadınlar belki de aksanı korku belleyip sessizliği de yine rahle edinesi.

Zaman en nankör yabancı aslında yakın addedilen ama her nasılsa uzaklaşmayı meşk bilmiş belki de ifa edilmesinden öte izah etmenin de mümkün olmadığı.

Kerelerin donatısında, kazanım ehli iken benlik kayıp bir sarkaca rağbet eden cahil zihniyetler ve körebe dokunuşların kaptı kaçtı sağanağına da not düşmüş o kayıp insanlık: belki biz gibi belki de biz olmayı reddeden sevgisiz bir dünyanın kırık kulpu olmaya aday sayısız meziyetin de dokunaklı tınısında insanlık mütemadiyen evrildiği.