Yalan Mı?

Uykuda zaman,

Asılsız ithamlardan bıkkın,

Soytarı ikramlarından dolayı dargın mekâna:

El çabukluğu marifet diyen, yalanlardan da

Uzak kalmalı zaman zaman insan.

İşte diri/l bir cümle:

Haznesinde yoksunluğun birliğin teminatı

Yine yoldan çıkmışlığın fermanını

Sunarken Tanrı

Ve kendi çapında aldanışlar türüyor

Tünüyor da kaderin mağfiret bellediğine

Ve dilindeki tüm sureleri tek tek

Beyan eden inananın atlasında bilinmez;

Eğri büğrü coğrafyaların düşkün halkına

Onca niyazın da aldırmazlığına

Kol kanat geren kırık hecelerde

Durgun bir tını

Lav edilen kelamda zuhur eden

Teselli de mi yalan?

Hele ki gölgesine sığınıp,

Seyrelen düşlerin yanına atılan her çentikte:

Tüm gidenler

Ve kalan sağlar bizimdir, mantığını giyinmeyi

Şerh düşmüşken kader,

Tanımsızın koynunda

Aşka gebe suretlerin öfkesini dindirirken sair lehçe

Ve korunaklı dünyalarımızı

Baş tacı yapıp da

Yalnızlığı pir bellediğimiz,

Bir atıfta yığılı kalmışlığımız da mı yalan?

Kuytuların ıslığında,

Kuruntuların öbeğinde,

Kuyu kadar derin gözlerde ölümüne sevmelerin vebali de mi

Yalan?

Son durakta silik bir tabela,

Silip silip seyreldiğimiz satırlarda;

Silik düşlerde düşkün kıyımlara

Rast gelip de

Unuttuğumuz insanlığımız:

Bazen bir çocuk bazen kadın

Kısaca insan ve insana dair ne çok cinnet

Cinayet aleti sadece nefsin uzvunda

Gölgede saklanmayı meziyet bilen

Yalanın ve katilin savunması yalan aslında:

Ölümden ölüme koşan arzuların yengisine

Yargısına itiraz etmeden

İlahi Adaletin geçerli tüm öfkesine

Asla, demeden asılsızlığını beyan eden

Bunca nefreti sindiren bir halka daha eklenirken

Toplumun şeceresine…

Susmayı değil sevmeyi öğrensek,

Keşke demelerin nesi yalan ya da

Varsa bir itirazı olan,

Gelsin ön cephesine

Kara lanetin gölgesine sığınmadan

Ve içindeki saflığı henüz öldürmeden,

Çok şey mi istedik de,

Bir kul olmayı bile beceremezken

Dirliğini erteleyen nefsin sunumunda

Hayatı ve mutluluğu talan eden

Onca münafığı havale ettik bir kere

Yaratan’ın haznesinde yoktur asla tek yalan.