Öleyim

.
Bu ne hâl sevdiğim, yaldız yaldızsın;
Halende pervanen olup öleyim.
Gördüğüm en bela, şeyda yıldızsın;
Gam değil, bağrında solup öleyim.
 
Kehribar gözlerin fermanım okur;
Karadul örümcek ağını dokur;
Mezarım olaydı gamzenden çukur,
Girmeden buseni çalıp öleyim.
 
Gerdanıma kolye takıver dersen…
Ayağına halhal… Nasıl istersen!
Mukabil, canını canıma sersen,
En ince sarraftan bulup öleyim.
 
Buram buram aşksın; gönlüm şad olur,
Benzerini ancak cennette bulur.
Kederin seninle ne işi olur?
Derdi asumana salıp öleyim.
 
Ola ki lütfetsen, yanına varsam,
Erirdim incecik belini sarsam.
Rehavet bastırsa, uykuya dursam,
Ses etme, öylece kalıp öleyim.
 
Sırma tellerinde sallandır beni,
Bin parçaya bölüp dallandır beni,
Terine bulayıp ballandır beni.
Vuslat deryasına dalıp öleyim,
Muradım ne ise alıp öleyim.
 
Mücella Pakdemir